ข้อมูลจากศึกษาพอสรุปได้ว่า

1. บุหรี่ที่ขายกันทั่วไป มีแบคทีเรียหลายชนิด ตั้งแต่จุลินทรีย์ในดิน ไปจนถึงชนิดที่ทำให้เกิดโรคในมนุษย์
2. นี่เป็นการศึกษาครั้งแรกที่มีหลักฐานอย่างชัดเจนว่าบุหรี่ประกอบด้วยจุลินทรีย์จำนวนมาก อาจจะเท่ากับสารประกอบทางเคมีในบุหรี่ได้เลย
3. แบคทีเรียเป็นร้อยๆ พันธุ์ (Species: สปีชี) ถูกพบในบุหรี่ทุกตัว ยิ่งมีการทดสอบมากขึ้น ก็ยิ่งพบแบคทีเรียมากขึ้นเรื่อยๆ
4. ในจำนวนบุหรี่ยี่ห้อแตกต่างกัน 4 ยี่ห้อที่ทดสอบ คือ Camel, Kool Filter Kings, Lucky Strike Original Red และ Mariboro Red ไม่พบแบคทีเรียต่างพันธุ์กันมากนัก
5. พบแบคทีเรียมากมายที่มีอันตรายต่อมนุษย์ ในบุหรี่ที่นำมาทดสอบ รวมทั้ง:

• Acinetobacter: ทำให้เกิดโรคเกี่ยวกับปอดและการติดเชื้อในกระแสเลือด
• Bacillus: บางชนิดทำให้เกิดโรคเกี่ยวกับอาหาร และโรคแอนแทรกซ์ (Anthrax)
• Burkholderia: บางชนิดทำการเกิดโรคทางเดินหายใจ
• Clostridium: ทำให้เกิดโรคอันเนื่องมาจากอาหาร และการติดเชื้อในปอด
• Klebsiella: ทำให้เกิดโรคเกี่ยวกับปอด เลือด และการการติดเชื้ออื่นๆ
• Pseudomonas Aeruginosa: เป็นสาเหตุ 10% ของการติดเชื้อในโรงพยาบาล (Hospital-Acquired Infections) ในสหรัฐอเมริกา

ขณะนี้พวกนักวิจัยได้แสดงให้เห็นแล้วว่าในบุหรี่มีแบคทีเรียอยู่มากมาย ในขั้นตอนต่อไปพวกเขาจะเริ่มศึกษาว่าแบคทีเรียที่พบในบุหรี่นั้น ทำให้เกิดโรคใดในมนุษย์ได้บ้าง เช่น

• แบคทีเรียบางชนิดจะสามารถรอดจากการเผาไหม้ของบุหรี่ได้หรือไม่ และจะยังสามารถรอดเข้าไปถึงระบบหายใจของผู้สูบได้หรือไม่? ซึ่งเคยมีผลการวิจัยที่ผ่านมา พบว่ามีแบคทีเรียบางชนิดสามารถรอด และแพร่โรคในภาวะเช่นนั้นได้

ที่มา: esciencenews.com

ในสถานการณ์ที่มีการระบาดของไข้หวัด 2009 อยู่นี้ การทำเวชปฏิบัติในการดูแลคนไข้ที่มาด้วยเรื่องไข้ บางครั้งมีความยากลำบากในการตัดสินใจจะรักษาไปทางใด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานพยาบาล โรงพยาบาลที่ไม่มีความพร้อมทางด้านการตรวจแลบส์ต่างๆ หรือความพร้อมของคนไข้ในการที่จะควักกระเป๋าจ่ายค่าตรวจที่แพงแสนแพง (เช่นค่าตรวจพิสูจน์เชื้อไข้หวัดใหญ่ 2009) วันนี้ผมจึงขอนำเสนอการตรวจพื้นฐานที่ราคาไม่แพง แต่ได้ผลประโยชน์มากพอสมควร ในการช่วยในการตัดสินใจที่จะรักษาคนไข้ไปทางใด แบบมีการติดเชื้อไวรัสหรือ แบบมีการติดเชื้อแบคทีเรีย

ในการที่จะแยกว่าคนไข้ติดเชื้อแบคทีเรียหรือไวรัสนั้นใน CBC (Complete Blood Count) เราดู 2 อย่างคือ

1. จำนวนเม็ดเลือดขาว
2. เปอร์เซ็นการจำแนกของเม็ดเลือดขาว

จำนวนเม็ดเลือดขาว

ในคนไข้ที่ไม่ได้รับยาหรือสารกดภูมิคุ้มกันอยู่นั้น ถ้ามีการติดเชื้อแบคทีเรีย (ที่ไม่ใช่การติดเชื้อที่ถูกจำกัดวงอยู่เฉพาะที่) จะมีจำนวนของเม็ดเลือดขาวทั้งหมดเพิ่มขึ้น และถ้าเป็นการติดเชื้อไวรัส จำนวนเม็ดเลือดขาวทั้งหมดมักจะลดลง

เปอร์เซ็นการจำแนกชนิดของเม็ดเลือดขาว

ในการติดเชื้อแบคทีเรีย เช่น ปอดอักเสบ การติดเชื้อในกระแสเลือด จะพบมีเม็ดเลือดขาวชนิด Polymorphonuclear Nutrophil เพิ่มจำนวนมากขึ้น และมักจะพบตัวอ่อนของเซลล์เม็ดเลือดขาวชนิดนี้เพิ่มจำนวนขึ้นด้วย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาวะที่มีการติดเชื้อแบบเฉียบพลัน) เซลล์ตัวอ่อนนี้มีชื่อเรียกว่า  Band Form และปรากฏการณ์ที่มีเม็ดเลือดขาวตัวอ่อน Band Form นี้มากขึ้น เราเรียกว่า ปรากฏการ Shift to The Left

ในการติดเชื้อไวรัส (ที่เป็นการติดเชื้อแบบเชื้อแพร่กระจายไปทั้งร่างกาย, Systemic Infection) เช่น เป็นไข้หวัดใหญ่ หัด ไข้เลือดออก จะพบเม็ดเลือดขาวชนิด Lymphocyte เพิ่มจำนวนสูงขึ้น และจะพบเม็ดเลือดขาว Lymphocyte ชนิดพิเศษ คือ Atypical (Reactive) Lymphocyte เพิ่มจำนวนขึ้น

สิ่งที่ควรรู้เพิ่มเติมคือ

• ในการติดเชื้อแบคทีเรียชนิดเรื้อรัง อาจจะพบเม็ดเลือดขาวชนิด Lymphocyte ขึ้นสูงก็ได้
• ในการติดเชื้อวัณโรค เราจะพบ เม็ดเลือดขาวชนิด Lymphocyte  และ Monocyte เพิ่มจำนวนสูงขึ้น
• ถ้าการติดเชื้อนั้นเป็นการติดเชื้อแบบจำเพาะที่ การเปลี่ยนแปลงของเม็ดเลือดขาวจะไม่จำเป็นต้องเป็นแบบหลักการข้างบน
• ในการอักเสบที่มีสาเหตุมาจากอย่างอื่น ที่ไม่ใช่การติดเชื้อ อาจจะพบว่ามีจำนวนเม็ดเลือดขาวขึ้นสูงได้ เช่น การเป็น มะเร็งเม็ดเลือดขาว การประสบอุบัติเหตุ เป็นต้น
• ในการแปลผล CBC ในเด็ก อย่าลืมความจริงที่ว่า ในเด็กนั้นมี เม็ดเลือดขาวชนิด Lymphocyte มากกว่าผู้ใหญ่

สุดท้ายของเรื่องนี้คงทำให้เรารู้จักการตรวจ CBC มากขึ้นกันบ้างแล้ว สำหรับแพทย์ที่อยู่ในถิ่นกันดารไม่สามารถส่งตรวจหาเชื้อไข้หวัดใหญ่ได้นั้น แค่เรามีการซักประวัติ ตรวจร่างกาย คนไข้อย่างละเอียดรอบคอบ บวกกับการทำ CBC มาช่วยในการตัดสินใจ แค่นี้ก็สบายแล้วครับสำหรับการเผชิญหน้ากับไข้หวัดใหญ่ทั้งหลาย